من تو را دوست نخواهم داشت

در یک جامعه کارگری ایدئال، آنکا ۱۳ ساله بزرگ می‌شود و مراحل نوجوانی، رویاپردازی، عشق اول و شایعه‌پراکنی با دوستانش را تجربه می‌کند. شرم و ننگ ناشی از الکلیسم به شدت او را آزار می‌دهد و لکه‌های غیرقابل شست‌وشویی بر روی جامعه باقی می‌گذارد که سعی در مقابله با سوءاستفاده و افسردگی دارد و سیستم (از جمله معلمان) سعی می‌کند از این موضوع دوری کند. این داستان به والدین هدف‌گذاری شده است تا به آنها بینش اخلاقی درباره آنچه که وقتی یک دختر جوان باید با ننگ پدر الکلی و مادر ناپایدار ذهنی خود روبرو شود، بدهد.