در این کمدی عرفانی، فِلیسیَن از فرانسه به پرتغال سفر کرده است کمی پس از پایان جنگ جهانی اول. به نظر می‌رسد که پدر درگذشته‌اش در کارگاهی واقع در دهکده‌ای دورافتاده سرمایه‌گذاری کرده است و او برای ارزیابی آن سرمایه‌گذاری آمده است. با راهنمایی یک راننده کالسکه که از رفتن به جلو امتناع می‌کند و او را بر روی جاده‌ای که با عصاهای متروکه پوشیده شده رها می‌کند، به تدریج سرنخ‌هایی از اوضاع واقعی شهر پیدا می‌کند. پس از مدتی، ملاقات با مقام محلی که می‌خواهد به او تورهای اطراف را نشان دهد و همچنین دیدار با کشیش و هنرمند رخ می‌دهد. کشیش با اشاره به اینکه از معجزه‌های بی‌پایان که به نظر می‌رسد در حال وقوع هستند به طور کامل عاصی است، او در ادامه با همسانی‌های عجیب، دیدها و معجزه‌های فراوانی روبه‌رو می‌شود.