پس از جنگ جهانی دوم، جوانان زیادی به زاگرب می آیند که از میان آنها زنی کارگر به نام سونیا کچار وجود دارد. او باید در ساخت اولین ژنراتور در کارخانه რاد کُنچار شرکت کند. به دلیل نبود تخصص و مواد در یوگوسلاوی، کارخانه از کمک کشورهای کمونیستی همسایه مانند چکوسلواکی و اتحاد جماهیر شوروی بهره می برد. اما با تصمیم دفتر اطلاعات این کمک دیگر در دسترس نیست. سونیا تجربه ناامیدی عمیقی را از آنچه با عشقش استیپَن می‌سازد، می‌بیند که از طرف استالین پشتیبانی می شود