خط داستانی
این فیلم به ویژه همکاری زنان آفریقای جنوبی در موفقیت مبارزه علیه آپارتاید را گرامی می دارد. رویکردهای غیرخشونت آمیز مدنی در دهه پنجاه با بازداشت و ممنوعیت سازمان های ضد آپارتاید در سال های پس از آن به تصویر کشیده می شوند. لیلیان نگوی، هلن جوزف، دورا تامانا و دیگر رهبران از این مبارزه یاد می کنند و با وجود حبس و ممنوعیت، با وجدانی استوار از ضربات سخن می گویند و مانند ضربه ای بر سنگ به نظر می رسند.
