نگهدارنده روح

زوریخ، ۱۹۰۵. سابینا اشپیله‌رین، دختر نوزده‌ساله روسی، توسط والدینش به یک بیمارستان روانی منتقل می‌شود و از نوع شدیدی از هیستری رنج می‌برد و از خوردن غذا امتناع می‌کند. دکتر مهربان، کارل گوستاو یونگ، او را تحت مراقبت خود قرار می‌دهد و برای اولین بار، با روش روان‌تحلیلی معلمش، زیگموند فروید، آزمایش می‌کند. بدین ترتیب، داستانی گسترده از عشق و شور، از جسم و روح، به اوج‌های بی‌نظیر و همچنین به اعماق تاریک قرن بیستم شکل می‌گیرد.