خط داستانی
در سال هزار و نهصد و نود و دو، اپرای حماسی اولیویه ماسیاَن با عنوان سنت فرانسیس از آسزیس به جشنواره سالزبورگ آورده شد و به کارگردانی پیتر سَلارز اجرا شد. ظاهر بصری متمایز که سلارس به اپرای ماسیاَن بخشید، با استفاده از مانیتورهای ویدئویی با تصاویر قدرتمند به عنوان نمادی از شیشههای رنگی کلیسا شناخته شد و تا به امروز به عنوان لحظهٔ عطفی در اپرا مطرح است. این فیلم، یک مستند ۷۵ دقیقهای دربارهٔ اجرای سال ۱۹۹۲ است. ژان-پیِر گورِن با سِلارز، باریتنِو ژوزه ون دام، سوپرانو داون آپشاو و ارکستر فیلارمونیک لس آنجلس و رهبر ارکستر Esa-Pekka Salonen را در تمرینات برای روز بزرگ فيلمبرداری میکند. مصاحبههایی با این هنرمندان وجود دارد، هرچند بیشترین زمان صفحه نمایش با سلارز است. این مستند به شدت دربارهٔ چشمانداز سلارز از درام نمایشی ماسیاَن است و کمتر در مورد موسیقی ماسیاَن صحبت میشود.
