در نوامبر کاهش سال هزار و نهصد پنجاه و شش، جمعی به سوی تیتو در یوگسلاوی فرار می کنند و با سوسیالیسمی که «چهره انسانی» می نامیدند مواجه می شوند. قهرمانان فیلم قیم پریشی در مزرعه یک کشاورز بنیاوازی پیدا می کنند و در آنجا و همچنین در سپوتیکا در محیطی خانوادگی و اجتماعی طولانی در زیر نظر مأموران امنیت داخلی منتظر سرنوشت خود هستند. یکی از آنها که در کشتار ۱۹۴۲ در باکسا شرکت داشته و بعدها نجار شده، اکنون به عنوان یک انقلابی ظاهر می شود و با یادمان های قدیمی میزبان خود را با باج خواهی تهدید می کند. جوانی ساده با ایمان به پاکی در پی روشن کردن گذشته نگهبان و نقش پسرش در انقلاب است و همچنین یک روشنفکر توبه کار.