خط داستانی
در کار کوزین یک پارادوکس مرکزی وجود دارد: با وجود مراعات فرم و نظم که فیلمهای او بیان میکنند، آثارش به طور تنگاتنگ سازمان یافته و ظریف باقی میمانند. سالو پرازترین فیلم او و به گمان من غنیترین است. کشف ارتباطات میان کمیتها — هندسه، حجم، زمان و عددها — از نگاه او به عنوان یک توسعهٔ بهطور فراموشنشدنی تراژیک دیده میشود.