خط داستانی
کارگردانان ویلم و تافیک به بررسی نزدیک تر تجربیات خود می پردازند و با همجنس گرایان دیگر درباره جایگاهشان در صحنه همجنس گرایی گفتگو می کنند. جایی که یکی با آگاهی از توقعات سخت کنار می کشد و دیگری به نظر می رسد که از این امر باز می ماند. اجرای راستین حقیقتی ناخوشایند را فاش می کند. غرور ممکن است شعاری برای آن ها باشد اما ترس از اینکه به اندازه کافی مردانه نیستند بسیاری از همجنس گرایان را درگیر کرده است.
