شما آن منتقد هنری را می‌شناسید که دوست دارید از او متنفر باشید؟ منتقدی که به نظر می‌رسد تنها هدفش در زندگی، تخریب رویاهای هنرمندان، کیوریتورها و صاحبان گالری‌ها در همه جاست؟ منتقدی که به خوبی هر مترادف کنایه‌آمیز برای "بد" را یاد گرفته اما نمی‌تواند حتی کلمه "خوب" را بگوید، حتی زمانی که شعله‌ها به پاهایش می‌چسبند؟ منتقدی که ما مشکوکیم از سال 1992 هیچ "لحظه رمانتیکی" را تجربه نکرده و اگر فرصتی پیدا کند، بدون عذرخواهی کار مادرش را که در کتابخانه محلی آویزان است، نقد می‌کند؟ بله. "آقای منتقد هنر" همان فرد نفرت‌انگیز است.