خط داستانی
در پیِ سیاستِ درهای گشودهٔ چین در اوایل دههٔ هشتاد میلادی، فوجیان یکی از نخستین استانهای ساحلی چین بود که به جهان بیرون گشوده شد. بسیاری از مردان ساکن، برای کار به خارج میروند و همسران و خانوادههایشان را پشت سر میگذارند. دو دهه بعد، فوجیان نمادی کوچک از مدرنیتهٔ چینی است: محلههای ییلاکوتیِ پر از زنانِ خانهدارِ تنها؛ دیسکوتکهای نورانیِ نئون که کودکانِ کارهای کارائوکه به آنها رفتوآمد میکنند؛ روستاهای ساحلی که ماهیگیران فقیر در آن زندگی میکنند و مراکز شهری که با گنگها، مافیای زبان و مدارس زبان برای قاچاق انسان پوششی ساختهاند.
