خط داستانی
در چشم اندازهای تاریک و بی آب و علف شهری در دایرهٔ قطبی داستان مردی را می شنویم که خواب می دید زن است، رویایی گونه که به او اجازه می دهد همزمان در دو مکان متضاد باشد. این استعاره ای زیبا و همچنین ستایشگاهی است برای پذیرش آنچه معنایی به نظر نمی رسد، به جای جستجوی معنا، که در تاریکی و بی قراری خواب را به فضایی برای بروز ناخودآگاه تبدیل می کند
