خط داستانی
پرتوهای "Z" در هر مرحله از کشف تدریجیاش به طرز غیرقابلمقاومتی جذاب بوده است. یک قطعه 15 دقیقهای با صحنههای زیبا از یک چشمانداز برفی در شهر تورین در اوایل دهه 1990 در CNC در پاریس ظاهر شد و سپس به عنوان "Oca alla Colbert" (الئوتریو رودولفی، 1913) شناسایی شد، به خاطر خیاطهایی که به شکل غازها masquerading کرده بودند. پس از کشفیات بیشتر، ما توانستیم 30 دقیقه از همان نسخه فرانسوی را در سینما ریترواتو 2009 نمایش دهیم، در بخشی که به گیجتا و رودولفی اختصاص داشت. داستان به شناسایی صحیح "پرتوهای Z"، یک تولید آمبروزیو در سال 1917، کمک کرد، کارگردان آن ناشناخته باقی مانده است. اما آیا کارگردان ایتالیایی دیگری به جز رودولفی میتوانست کمدی با چنین شوخطبعی ظریف و گرم و جذاب بسازد و صحنه را به خوبی برای بازی فوقالعاده گیجتا آماده کند؟ (ماریان لوینسکی)
