در سال ۱۹۶۰ بریون گیسین دستگاه رویا به نام ماشین رویاد خلق کرد؛ دستگاهی با نور برای القای توهمات، عالى بی‌دارو و تحول آگاهی انسان. این دستگاه ساده به نظر می‌رسد: یک لامپ ۱۰۰ وات، یک موتور و استوانه‌ای چرخان با بریدگی‌ها. در مقابلش بنشینید، چشمانتان را ببندید و منتظر رویاها باشید. ماشین رویا الهام بخش صوفی‌گری و آزاداندیشی بود و کورت کوبین از آن به عنوان ابزار برای طوفانی کردن شهرهای روشنفکری یاد می‌کرد. با یک ماشین رویا سفری به زندگی برین گیزین می‌برد؛ هنر او، افکار پیچیده‌اش و دوستی‌هایش با نمادهای مرموز ضدّاری. همان‌طور که ماشین رویا را مبنای پژوهش‌های خود قرار می‌دهد، فلیکـر سوالات کلیدی دربارهٔ ماهیت هنر و آگاهی مطرح می‌کند و بشریتی را تصور می‌کند که برای کشف خلاقیت خود به طور کامل آزاد است.