خط داستانی
یک ساختمان در سنگاپور. درون آن سه نفر که ظاهراً نه تنها از یکدیگر، بلکه از جهان به طور کلی گسستهاند. فاصلهگذاری اجتماعی تنها یک پروتکل بهداشتی سازمان جهانی بهداشت نیست، بلکه حالتی از بودن در میان مردمان جامعهای است که به جای زندگی، به اجرای زندگی میپردازند. یک اثر دیداری-شنیداری که موفق میشود همهگیری را به عنوان یک تجربه زیباییشناختی و یک فضای حاکم در نظر بگیرد، نه به عنوان یک «تم».