«اگر مجبور بودی بین من و مادرت یکی را انتخاب کنی، کدام را انتخاب می‌کردی؟» کاپیتو به طرز تحریک‌آمیزی از معشوق مشکل‌دارش می‌پرسد. در جای دیگر، آنها با دوستانشان به موسیقی نامشخصی می‌رقصند و هر زوجی به ریتم خاص خود پایبند است. در برخی مواقع، این تصویر از خاطراتی که دام کاسمررو با قلمی پر زرق و برق بر روی کاغذ می‌آورد، به نظر می‌رسد که بازی‌ای از احساسات متضاد است - به ویژه زمانی که حسادت سر بر می‌آورد. این اثر از رمان کلاسیک برزیلی «دام کاسمررو» (۱۸۹۹) نوشته ماچادو د آسیس اقتباس شده و به عنوان یک مقاله کنایه‌آمیز/فلسفی درباره شعر و حسادت و شامل قطعاتی از آثار قبلی برسنه است.