با پایان دوران صدام در عراق، در آلمان دورافتاده، ازاد، تبعیده کُردی به صفحه تلویزیون میخکوب است. او دوستان تبعیدی عراقی خود را برای جشن این رویداد دعوت کرده است. آنها شراب و خوراک فراوان آورده اند. در حالی که مهمانان می رقصند، می خوانند و با هم شاد می شوند، یک جریان مداوم از تصاویر روی تلویزیون پخش می شود و خوشی اولیه با تنش ها و خیانت های مداوم گره می خورد.