موشوئو ایننو: بقا در کانادا

آنها قومی بومی هستند که سال‌هاست در بحران و سختی به سر می‌برند. مجبور به زندگی در فقر و بی‌کفایتی غیر قابل تصور شدند. خانه‌ها چیزی بیش از جعبه‌های کارتن نبودند. هیچ آب باز و فاضلاب وجود نداشت. فاضلاب انسانی به خیابان‌ها پاشیده می‌شد در حالی که کودکان در آن بازی می‌کردند و سگ‌ها آن را می‌خوردند. با از بین رفتن احساس ارزش، در فرآیندی از خودتخریبی فرو رفتند. نود درصد جامعه به الکل وابسته شدند. بسیاری از فرزندانشان گاز استنشاق می‌کردند. بسیاری دیگر از بیماری مزمن رنج می‌بردند. از فرهنگ، معنا و امید خلع شدند و با نرخ بالایی دست به خودکشی زدند. اما هرگز این تراژدی‌های آنان در کشوری جهان‌سوم رخ نداده است؛ زیرا در کشوری با شهرت یکی از بهترین مکان‌های زندگی در جهان رخ داده است: کانادا. آنها ایننو هستند. هزاران سال است که با قدرت و آزادی گشت و گذار می‌کردند.