خط داستانی
این فیلم در سال 1942 ساخته شده است و به هر نامی که بخواهید، یک فیلم با سیاست ملی است. اما زمانی که جنگ هنوز در سمت پیروزی بود، حتی کمی غم در فیلم وجود نداشت (با بدتر شدن جنگ، بارهای ما روز به روز بیشتر میشد و ما باید برای فردا صف میکشیدیم بدون اینکه جایی برویم (فیلمهای آکیرا کوروساوا "زیباترین"، "حمله هوایی دشمن" از دریادار نومورا و غیره) (آهنگ نابودی، به کارگردانی ساساکی یاسوشی). فیلم با امید به ابر آبی که در هوا در حال جوشیدن است، بسته میشود. یا ممکن است آخرین باری باشد که یک فیلم ژاپنی درباره جنگ صحبت میکند و به پایان جنگ با چشمی بیتوجه نگاه میکند.
