سربازان دانمارکی در اردوگاه دانوویِرکه از سوی سازمان ملل مأمور نظارت بر آتش‌بس بین سروها و کرواتها بودند. آن‌ها تنها مجاز به استفاده از سلاح در دفاع از خود بودند. در تابستان ۱۹۹۵، آتش‌بس کروات‌ها نقض شد. وقتی دیگر آتش‌بسی برای نظارت نبود، به سربازان دستور داده شد در اردوگاه خود بمانند و در جنگ دخالت نکنند. بنابراین تنها یک افسر دانمارکی بود که تصمیم حیاتی را بگیرد: دستور به تیراندازی بدهد یا از مأموریت سازمان ملل پیروی کند و دخالت نکند.