به نظر می‌رسد تقریباً همه چیز از دست رفته است. اما هنوز آن‌ها اینجا هستند - کلبه‌های متروکه، یک دریاچه مصنوعی، بطری‌های پلاستیکی کثیف، الاغ‌های گمشده و سگ‌های ولگرد، لوله‌های تخلیه که بر روی مزارع نمک می‌چرخند، کارخانه‌های متروکه، مجسمه‌های انقلابیون، زمین‌های بازی بتنی پوشیده از علف‌های هرز، میوه‌های فاسد، تی‌شرت‌های تا شده، آهنگ‌های پاپ، دهه‌ها فراموشی، یک اتاق تنها با یک چادر آبی درون آن. و این حس مانند یک بوسه بود.