در ژاپن دههٔ هفتاد، سه کودک کیزوما کیرویو، آکیرا نیشیکیمیا و خواهر کوچکترش یوکو با هم در یتیم خانهٔ سورفلاور شانته کاراما بزرگ می‌شوند. در تابستان ۱۹۸۰، یو می ساوامورا، دختری جوان که والدینش در درگیری باندها به طور تصادفی کشته شده‌اند، به آنها ملحق می‌شود. طبق سنتای یاکوزا، کاراما باعزت بچه‌یاران بی‌سرپرستی را که والدینشان مستقیم یا غیرمستقیم کشته‌اند، پنهانی بزرگ می‌کند. در عوض، این کودکان او را مانند پدر دوست دارند و او در نهایت کیرویو نوجوان و نیشیکیمیا را به خاندان دوجیما معرفی می‌کند، شاخه‌ای از گروه توجو که او در آن مقام ارشد است